BioProfile-analyse · hormoonscan
Je resultaat in 3 minuten

Je hormoonscore over de afgelopen weken, gelezen voor jouw levensfase, met de leesband waar hij in valt en, per vraag, het getal dat je score omlaag of omhoog trok. Alles op je eigen scherm, in je dashboard.
Vier vragen voor vrouwen in of rond de overgang, drie voor mannen, naar gevalideerde klachtenvragenlijsten. Je krijgt een hormoonscore van 0 tot 100 voor jouw levensfase. Klachten, nooit hormonen; nooit een diagnose.
Gratis
3 of 4 vragen
Ongeveer 3 minuten
0 tot 100
Voornaam en e-mailadres invullen, en je hormoonscore staat in je dashboard.
(en de wetenschappelijk onderbouwde reden dat het juist deze vragen zijn, voor haar en voor hem)
Zij: je wordt om drie uur ’s nachts wakker, doorweekt, en ligt tot vijf uur te wachten. Overdag ben je sneller geraakt dan je jezelf kent, en als iemand vraagt hoe het gaat, zeg je dat je moe bent, want dat is het woord dat iedereen begrijpt. Hij: de zin is weg, de kracht is minder, en het aanpakken dat vroeger vanzelf ging kost nu een aanloop. Ook jij zegt dat je moe bent. Jullie zijn allebei niet ziek. Jullie hebben allebei geen getal.
Het lastige aan hormonale klachten is dat ze op alles lijken. Slecht slapen, prikkelbaar zijn, geen zin hebben: dat kan de overgang zijn, of stress, of een winter, en het enige wat je hebt is een gevoel over een paar weken. De verleiding is een hormoontest kopen. Maar een bloedwaarde zonder klachtenbeeld zegt weinig, en bij mannen volgen de bekendste klachtenvragenlijsten het hormoon niet eens. Dat is geen mening van ons; dat staat in het onderzoek, verderop op deze pagina.
Wat wel kan, is de klachten meten zoals de onderzoekers dat doen: hoeveel last, over een paar weken, per klacht. Voor vrouwen in of rond de overgang: opvliegers of nachtelijk zweten, droogheid, prikkelbaarheid of stemmingswisselingen, en slaap die door hormonale veranderingen wordt verstoord. Voor mannen: zin, drive en stemming. Opgeteld tot een score van 0 tot 100, gelezen voor jouw levensfase. Geen hormoonmeting. Geen diagnose. Wel een getal. En een getal kun je volgen, en meenemen naar een arts.

Een hormoontest uit een webshop. Een supplement voor de overgang, een supplement voor testosteron, een dieet, een detox. Allemaal begrijpelijk, en allemaal beginnen ze op dezelfde plek: bij wat je eraan gaat doen.
Daardoor weet je na twee maanden nog steeds niet of het iets deed. Je hebt nergens vastgelegd hoeveel last je had toen je begon, en hormonale klachten zijn nu net de klachten die je zelf het snelst wegverklaart. Zonder beginwaarde is elke verandering een gevoel over een gevoel.
Wij analyseren eerst de echte oorzaak
Bij BioProfile draaien we de volgorde om. Eerst meten wat er nu is, met vragen die zijn gemodelleerd naar instrumenten die iemand anders heeft gevalideerd, en met een eerlijke grens erbij: klachten, nooit hormonen. Pas daarna praten over wat je ermee doet. Analyseren, dan pas adviseren.
De hormoonscan is de eerste stap van die analyse, en de stap die je meeneemt naar een arts als de score daar aanleiding voor geeft.

Je begint met acht korte vragen over jezelf, met je geslacht en, voor vrouwen, je levensfase erbij: die bepalen welke vragen je krijgt. Ze tellen niet mee in je score.
Daarna komen de hormoonvragen over de afgelopen weken: voor vrouwen in of rond de overgang opvliegers of zweten, droogheid, prikkelbaarheid of stemming, en verstoorde slaap; voor mannen zin in seks, drive en kracht, en stemming. Elke vraag heeft vijf antwoorden.
Je vult je voornaam en e-mailadres in. Je ziet meteen een eerste beeld, en met een tik op je dashboard staat je hormoonscore op je scherm, met de leesband erbij. In je mail zit een inloglink om je uitkomst later terug te vinden en je scan uit te breiden, met een bloedtest als je wilt.

Dit staat er na ongeveer drie minuten op je scherm:

Herhaal de scan over een paar weken en je hebt geen gevoel meer over je klachten, maar twee getallen. En als je naar een arts gaat, neem je ze mee.
Voornaam en e-mailadres invullen, en je hormoonscore staat in je dashboard.
De scan begint bij je levensfase. Vrouwen in of rond de overgang krijgen de eerste vier vragen hieronder, mannen de laatste drie; vrouwen met regelmatige cycli krijgen ze niet, omdat de schaal daar niet voor is gevalideerd.

De eerste kaart is het instrument waar de vrouwenvragen op gemodelleerd zijn. De tweede is er om de mannenvragen eerlijk te lezen: de bekendste mannenvragenlijsten volgen het hormoon niet, en daarom heet het bij mannen een signaal over vitaliteit en drive, en geen hormoonscore.
gemodelleerd naar
Elf vragen, gescoord van 0 tot 44, verdeeld over drie groepen: lichamelijk, psychisch en urogenitaal, beschikbaar in ongeveer dertig talen. Het meet hoeveel last je van overgangsklachten hebt. Het meet geen hormoon, en het is alleen zinvol voor vrouwen in of rond de overgang, en daarom vragen we eerst naar je levensfase.
Gemodelleerd naar, niet gevalideerd als, dit instrument.
Gevalideerd voor: ernst van overgangsklachten bij vrouwen op middelbare leeftijd.
Menopause Rating Scale, instrument voor kwaliteit van leven, PubMed Central.
alleen beschrijvend gebruikt
De twee bekendste symptoomvragenlijsten voor mannen volgen testosteron niet. De gerapporteerde sensitiviteit voor laag testosteron ligt rond 54 procent bij een specificiteit rond 41 procent, en de kortere screening is bewust laag in specificiteit gebouwd. Voor mannen scoren we daarom een signaal over vitaliteit en drive, noemen we het ook zo, en zeggen we duidelijk dat alleen een bloedtest een hormoon zichtbaar maakt.
Alleen beschrijvend gebruikt. De diagnostische regel erachter passen we hier niet toe.
Gevalideerd voor: klachtenlast bij ouder wordende mannen, niet het testosterongehalte.
Dit is het profiel dat het meest afhangt van een bloedtest en waar de wetenschap het smalst is. Voor vrouwen in of rond de overgang zijn klachtenvragenlijsten gevalideerd en echt informatief. Voor iedereen daarbuiten, en voor mannen in het bijzonder, geldt dat niet: de bekendste symptoomvragenlijsten voor mannen volgen testosteron niet. Daarom stellen we dit gebied afhankelijk van je levensfase, scoren we een klachtenlast en noemen we het ook zo, en presenteren we het nooit als een hormoonmeting.
BioProfile-scoreregels, meetklasse B, afhankelijk van cohort, betrouwbaarheid begrensd op gemiddeld binnen het cohort en laag daarbuiten.
Elke vraag krijgt 0 tot 4 punten, van geen last tot veel last. De punten worden opgeteld en omgerekend naar een hormoonscore van 0 tot 100, gelezen voor jouw levensfase. Hoger is beter.
0 tot 39
duidelijke klachten
40 tot 59
matig
60 tot 79
mild
80 tot 100
weinig klachten
Leesbanden, geen klinische afkapwaarden. Je vragen over hormoonbalans zijn eigen geformuleerd en gemodelleerd naar gevalideerde instrumenten, dus er geldt geen gepubliceerde afkapwaarde voor precies deze score. Hoger is altijd gezonder.
Deze scan valt in meetklasse B: voor vrouwen in of rond de overgang is een klachtenvragenlijst gevalideerd en echt informatief, en daar blijft de betrouwbaarheid van je score begrensd op gemiddeld zolang alleen je antwoorden meetellen. Buiten die levensfase, en voor mannen, is hij laag, omdat de mannenvragenlijsten het hormoon niet volgen. Wat dat plafond optilt, is een bloedtest, en die kun je in je volledige BioProfile toevoegen.
Op je resultaatscherm staat die betrouwbaarheid als label naast je score: gemiddelde betrouwbaarheid, symptoomgebaseerd. Dat label is geen bijzin; het zegt precies hoeveel gewicht je aan het getal mag hangen.

Deze pagina beschrijft een meetinstrument, dus hieronder staat waar dat instrument vandaan komt en wat er over onderzocht is. Elke bewering verwijst naar de bron waarin die staat.
Avis en collega’s volgden in de Amerikaanse SWAN-studie 1449 vrouwen met regelmatige opvliegers of nachtelijk zweten, gemiddeld dertien bezoeken lang: de klachten duurden in totaal mediaan 7,4 jaar, en hielden na de laatste menstruatie nog mediaan 4,5 jaar aan. Wie er vroeg in de overgang mee begon, had ze het langst, mediaan meer dan 11,8 jaar.1 Freeman en collega’s volgden 255 vrouwen zestien jaar: matige tot ernstige opvliegers piekten op 46 procent in de eerste twee jaar na de laatste menstruatie, en een derde had ze tien jaar later nog.2
Woods en Mitchell zetten in 2005 de langlopende studies op een rij: alleen opvliegers en nachtelijk zweten, vaginale droogheid en slaapklachten veranderen aantoonbaar met de fase van de overgang; een minderheid van de vrouwen noemt ze ernstig.3 Geukes en collega’s vonden bij 208 werkende Nederlandse vrouwen van 44 tot 60 dat overgangsklachten 33,8 procent van het verschil in werkvermogen verklaarden.4
Jaren van klachten, meetbaar werkvermogen, en vrijwel niemand die er een getal voor bijhoudt. Dat is de reden dat deze scan bestaat.
Een vragenlijst ziet geen hormoon. Wat hij wel ziet, is klachtenlast, en voor vrouwen in of rond de overgang is die goed gevalideerd. De Menopause Rating Scale werd in 2004 in een onderzoek in negen landen op vier continenten doorgelicht: de betrouwbaarheid was goed, de samenhang tussen de subschalen en de totaalscore lag tussen 0,7 en 0,9, en de schaal bleek in alle landen hetzelfde te meten.5,6 Schneider en collega’s legden hem in 2000 anderhalf jaar na elkaar voor aan 306 Duitse vrouwen van 40 tot 60: de scores hingen samen met 0,60, en de meeste vrouwen bleven in dezelfde categorie.7
Harlow en de STRAW+10-werkgroep legden in 2012 vast hoe de fasen van de overgang worden ingedeeld, op menstruatiepatroon en hormoonmarkers, en juist daarom vraagt deze scan eerst naar je levensfase: een klachtenscore heeft alleen betekenis in de fase waarvoor de schaal is gevalideerd.8
Onze vier vrouwenvragen volgen de drie groepen van de Menopause Rating Scale, lichamelijk, psychisch en urogenitaal, met eigen woorden: opvliegers of zweten, droogheid, prikkelbaarheid of stemming, en slaap.6 Ze zijn er geen kopie van, en dat staat op de kaart hierboven in zoveel woorden.
Bij mannen ligt het anders, en dat zeggen we hardop. Morley en collega’s toetsten in 2000 de ADAM-vragenlijst bij 316 Canadese artsen van 40 tot 62: 88 procent gevoeligheid, 60 procent specificiteit voor een laag beschikbaar testosteron.9 In 2006 vergeleken ze drie vragenlijsten bij 148 mannen: de ADAM ving 97 procent van de lage waarden, maar met een specificiteit van 30 procent; de AMS 83 procent bij 39 procent.10 De studie die de analyse van BioProfile noemt, komt bij 985 mannen op 54 procent gevoeligheid en 41 procent specificiteit voor de AMS.11 Daarom heet het bij mannen een signaal over vitaliteit en drive, en geen hormoonscore.
Een lage hormoonscore betekent veel klachten over de afgelopen weken, en verder niets. Wu en collega’s lieten in 2010 bij 3369 Europese mannen van 40 tot 79 zien hoe smal het verband is: van alle klachten hingen alleen drie seksuele klachten als geheel samen met een laag testosteron, en pas de combinatie van die drie met een gemeten waarde onder 11 nanomol per liter definieert het.12 De Endocrine Society schreef in 2018 voor dat een tekort alleen wordt vastgesteld bij klachten én een herhaald gemeten, nuchter en ’s ochtends afgenomen laag testosteron.13
Zo werkt het bij vrouwen ook: klachten zijn de reden om een bloedtest te vragen en geen bewijs van een hormoonwaarde. Een lage score betekent dat verder kijken zinvol is. Alleen een arts kan een diagnose stellen, en alleen een bloedtest ziet een hormoon.
Thurston en Joffe vatten in 2011 samen wat de SWAN-studie over opvliegers en nachtelijk zweten leerde: ze gelden als de kernklachten van de overgang, ze verschillen per bevolkingsgroep, en ze hangen samen met de mentale en lichamelijke gezondheid van vrouwen op middelbare leeftijd.14 Bij Avis waren jongere leeftijd, meer ervaren stress, meer somberheid en meer angst bij de eerste klachten de factoren die de klachten langer lieten duren.1
Dat is samenhang, geen oorzaak, en zo staat het er in die studies ook. Wat het wel zegt: klachten die jaren duren en je werk raken, zijn geen klachten om weg te verklaren als moe. Een getal per klacht, over een paar weken, is het begin van een gesprek dat anders nooit begint.
Dit is waar de scan op staat. Nu jouw hormoonscore.
Voornaam en e-mailadres invullen, en je hormoonscore staat in je dashboard.
Deze pagina is geschreven door BioProfile. BioProfile verkoopt gezondheidsproducten en deze scan is gratis: er hoort geen aankoop bij. De Menopause Rating Scale en de vragenlijsten voor ouder wordende mannen zijn niet van ons en niet vrij te gebruiken. Daarom stellen we onze eigen vragen, gemodelleerd naar die instrumenten, en noemen we ze nergens een gevalideerde kopie ervan. En we meten geen hormoon: alleen een bloedtest ziet een hormoon.
Elke bron hieronder is nagelopen op de dag dat deze pagina werd gepubliceerd. De nummering volgt de tekst: bron 1 is de eerste waar de tekst naar verwijst, en de twee instrumenten die de analyse noemt staan ertussen op de plek waar ze ter sprake komen.
Een paar vragen, ongeveer drie minuten, en je hormoonscore staat in je dashboard. Je antwoorden blijven privé (AVG).
Voornaam en e-mailadres invullen, en je hormoonscore staat in je dashboard.
Wat dit niet zegt. Dit meet klachten, nooit hormonen. Het kan je niets zeggen over je oestrogeen-, testosteron- of schildklierwaarden, het kan geen hormonale aandoening vaststellen, en hormonale disbalans als algemeen idee is überhaupt niet met een vragenlijst te meten. Alleen een bloedtest ziet een hormoon, en uitgesproken klachten zijn de reden om er een te vragen.
BioProfile analyseert je gezondheidsstatus om jou en je coach te sturen. Het stelt geen diagnose, dat kan alleen een arts. Gebouwd op gevalideerde gezondheidsvragenlijsten; de gecombineerde BioProfile-score is zelf nog geen gevalideerd klinisch instrument. Je antwoorden blijven privé (AVG).
Privacy · Algemene Voorwaarden · Contact
© 2026 Bioprofile (95 Bulls B.V.) – Alle rechten voorbehouden.