Home › Biomarkers › Bicarbonaat
Bicarbonaat is de vorm waarin het meeste koolstofdioxide in je lichaam zit. Een te lage of te hoge waarde kan wijzen op een probleem met je longen of nieren, of op een verstoorde balans van elektrolyten.[1]
Op deze pagina lees je wat bicarbonaat is, wat de richtlijnen zeggen over een te lage of te hoge waarde, wat je waarde beinvloedt en welke waarden je er het beste naast legt.
Ook wel: bicarb, totaal CO2, TCO2, CO2-gehalte, koolstofdioxide in bloed. Bij het lab: HCO3.
Koolstofdioxide (CO2) is een gas zonder geur en zonder kleur. Het is een afvalstof van je stofwisseling. Dat is het proces waarmee je lichaam energie maakt uit wat je eet.[1]
Het meeste koolstofdioxide in je lichaam zit in de vorm van bicarbonaat (HCO3). Bicarbonaat is een elektrolyt: een mineraal met een elektrische lading. Elektrolyten helpen de hoeveelheid vocht en de zuur-base-balans (pH) in je lichaam te regelen.[1]
Je bloed brengt koolstofdioxide naar je longen, en daar adem je het uit. Te veel of te weinig koolstofdioxide in je bloed kan een teken zijn van een gezondheidsprobleem.[1]
De test zit vaak in een groep tests die een elektrolytenpanel heet, soms als deel van een gewone controle. Hij kan ook deel zijn van een basaal of uitgebreid metabool panel. Zo'n panel meet verschillende stoffen in je bloed om iets te leren over de chemische balans en de stofwisseling van je lichaam.[1]
De test kan helpen aandoeningen op te sporen of te volgen die samenhangen met een verstoorde balans van elektrolyten. Denk aan een hoge bloeddruk en ziekten van de nieren, de longen of de lever.[1]
Een arts kan de test aanvragen bij klachten zoals moeite met ademen, verwardheid, zwakte, vermoeidheid, of lange tijd braken of diarree. Ook kan de test laten zien of bepaalde medicijnen je elektrolyten uit balans brengen.[1]
Het lab waarmee BioProfile werkt, Labplusarts, hanteert voor bicarbonaat (HCO3) een referentiewaarde van 22 tot 29 mmol/l. Een waarde tussen die grenzen noemt het lab normaal.[2]
| Waarde | Wat het kan betekenen | Voor wie |
|---|---|---|
| 22 tot 29 mmol/l[2] | Het lab noemt een waarde tussen deze grenzen normaal | Zoals het lab het opgeeft, zonder onderscheid naar groep |
Bron: Labplusarts, referentiewaarde van het laboratorium voor bicarbonaat (HCO3).[2]
Te weinig koolstofdioxide in je bloed kan wijzen op bloed dat te zuur is. Dat kan veel oorzaken hebben, zoals een ziekte van de nieren of de lever, of lang aanhoudende diarree. Een lage waarde kan ook wijzen op bloed dat juist te weinig zuur is door een probleem met de longen of de ademhaling, zoals snel en diep ademen. Ook andere aandoeningen kunnen meespelen.[1]
Te veel koolstofdioxide in je bloed kan wijzen op een ziekte van de longen, op nieren die niet goed meer werken, of op bloed dat te weinig zuur is. Dat laatste kan komen door verlies van zuur, bijvoorbeeld door braken of uitdroging. Ook andere aandoeningen kunnen meespelen.[1]
BioProfile werkt aan eigen zones per waarde, van risico tot optimaal. Een arts beoordeelt die zones voordat ze in je uitslag verschijnen.
Sommige medicijnen, op recept of vrij verkrijgbaar, kunnen de hoeveelheid koolstofdioxide in je bloed verhogen of verlagen. Vertel je arts wat je allemaal gebruikt. Stop niet zelf met een medicijn, alleen als je arts dat zegt.[1]
Je longen en nieren helpen koolstofdioxide af te voeren. Als ze daar moeite mee hebben, kan je zuur-base-balans verschuiven en je waarde veranderen.[1]
Door braken of uitdroging kan je lichaam zuur verliezen, en lang aanhoudende diarree kan je bloed juist zuurder maken. Beide kunnen je waarde beinvloeden.[1]
Bicarbonaat zit in BioProfile 121 en 150.[3]
De BioProfile-redactie schreef deze pagina op 10 oktober 2026 uit de bronnen hieronder, die we op 10 oktober 2026 hebben gelezen. Elk getal op deze pagina staat in een van die bronnen, met het nummer van die bron erbij. Een deskundige controleert deze pagina nog; na die controle staan de naam van die deskundige en de datum van de controle bovenaan. Deze pagina geeft uitleg en geen diagnose. Bespreek een afwijkende waarde met je huisarts.