Word biologisch jónger dan je vandaag bent. In 100 dagen. Samen met mij, m’n team, en onze community.

Ik ga meteen eerlijk tegen je zijn, en dat kost me misschien de verkoop van m’n boek.

Een boek gaat je niet veranderen.

Ik schrijf boeken. Het zijn er inmiddels vijftien, waarvan twee nummer 1 bestsellers. Meer dan 600.000 Nederlanders hebben er een gelezen. En toch zeg ik je dit eerlijk: nog nooit is iemand veranderd door een boek te kópen. Ook niet door het te lezen.

Want jij weet waarschijnlijk al genoeg. Je weet dat je beter kunt eten. Je weet dat je meer zou moeten bewegen, beter slapen, minder piekeren.

De vraag is nooit geweest of je het weet. De vraag is waarom het niet lukt om het te dóen. En daar is een reden voor.

Het is niet je wilskracht.

Blijf lezen, want ik ga je precies vertellen wat het wél is. Het overkwam mij namelijk zelf.

Ik bewees eerst dat het werkte. En daarna ging ik zelf onderuit.

In 2012 schreef ik een boek dat Voor Altijd Jong heette. Het werd een nummer 1 bestseller. En de eerste jaren daarna paste ik alles wat erin stond ijzersterk toe op mezelf.

Het werkte.

Sterker nog: ik werd aantoonbaar jónger.

In 2014 liet ik mijn telomeren meten, de beschermende uiteinden van je chromosomen die normaal korter worden naarmate je ouder wordt.

In 2016 deed ik het opnieuw.

Resultaat: ik was jonger geworden, biologisch gezien.

Telomeerlengte: van 9,17 naar 11,9.

Het bewijs lag op tafel: dit was geen theorie.

En toen kwam het leven.

Mijn kinderen werden geboren. Mijn bedrijf groeide hard. We kochten een landgoed. Prachtige dingen, stuk voor stuk.

Maar de last op mijn schouders werd groter en groter.

En zonder dat ik het doorhad, ging mijn gezondheid daarna hard achteruit. Ik was voortdurend moe. Ik herstelde niet meer. Ik zat dicht tegen een burn-out aan.

En het gekke was: aan mijn voeding lag het niet. Mijn voeding was altijd goed gebleven, ik ben nooit slecht gaan eten.

Daar viel het kwartje.

Kennis was nooit het missende stuk.

Ik wíst alles al, en toch ging ik onderuit. Het gaat er niet om wat je weet. Het gaat erom dat je élk onderdeel toepast en blijft toepassen. Niet alleen je voeding. Want mijn voeding was in orde, en toch brak ik af. Er was simpelweg te veel stress, te veel gewicht op mijn schouders, te veel dat ik niet losliet.

Dus ik nam een besluit.

Ik ging mijn gezondheid niet een beetje opknappen. Ik ging herstellen, beter dan ooit.

Ik bouwde een protocol voor mezelf, waarin élke pijler zijn plek kreeg, niet alleen voeding.

Dat protocol is het Rejuvenation Protocol.

Je lichaam staat in de overlevingsstand. En het gevaarlijke is: je merkt het niet.

Wat mij overkwam, overkomt bijna iedereen. En het heeft een naam.

Je lichaam kent maar twee standen.

De ene is de “overlevingsstand”: de stand waarin je lichaam aan het werk is om gezond te blijven.

De meeste mensen leven in deze stand. Omdat ze hun lijf dagelijks belasten. Met de (verkeerde) voeding die ze eten. Met mentale zorgen.

En een hele serie andere triggers. Dit is wat we zijn gaan zien als “normaal”.

Maar het hoeft niet zo te gaan.

De andere is de herstel- en verjongingsstand: de stand waarin je lichaam zichzelf repareert en jónger maakt.

Dit is je grote kans.

Je lichaam kan er maar in één tegelijk staan. Het is óf, óf.

En hier komt het probleem. De moderne mens staat vrijwel onafgebroken in de overlevingsstand.

Niet af en toe. Bijna altijd.

En het gevaarlijkste van alles is dit: we hebben het niet door.

Want de overlevingsstand kent veel meer vormen dan je denkt. Iedereen denkt bij stress aan die ene deadline of die ene ruzie. Maar dat is niet waar het je te pakken krijgt.

Het zijn de verborgen, sluipende stressoren die je lichaam dag en nacht in de overlevingsstand houden:

• De zorgen die constant door je hoofd malen.
• De niet aflatende eisen van een gezin.
• Te veel schermen, te veel prikkels, een brein dat nooit stilstaat.
• Voeding die je lichaam niet de juiste signalen geeft.
• Te weinig beweging.
• En misschien wel de meest onderschatte van allemaal: geen helder doel in je leven. Waardoor je rondloopt met een stille onrust. “Doe ik eigenlijk wel iets dat ertoe doet?” Ook dát is een stressor. Ook dát houdt je in de overlevingsstand.

Zie je het?

Er zijn zoveel triggers voor deze stand, dat de meeste mensen erin zitten zónder het te weten.

Precies zoals ik erin zat, met perfecte voeding en al.

Terwijl onbewust in deze “veroudering” stand zit, doet je lichaam onder je huid, dit:

• Je cortisol blijft hoog. Chronisch verhoogde stresshormonen betekenen een afbrekend lichaam, een lichaam dat sloopt in plaats van opbouwt.
• Je hormonen raken uit balans. En dit is cruciaal: zolang je lichaam cortisol aanmaakt, maakt het níet je gezonde, opbouwende hormonen aan zoals testosteron. Het kan die twee niet tegelijk. Kiest je lichaam voor overleven, dan kiest het tegen je vitaliteit.
• Je herstel valt stil. Autofagie, het zelfreinigende programma van je cellen, gaat op slot. Het celafval stapelt zich op.
• Je “zombiecellen” hopen zich op. Oude cellen die niet meer opruimen en het weefsel om zich heen vergiftigen.
• Je ontstekingsvuur brandt laag maar constant. Een stille ontsteking die élk systeem in je lichaam tegelijk sneller laat verouderen.
• Je telomeren korten sneller in. De klok op elke cel loopt harder onder chronische stress. En ja, ik heb bewezen dat hij de ándere kant op kan lopen.

Dit is wat je voelt aan de buitenkant.

De energie die niet meer terugkomt. De slaap die niet meer herstelt. De schouders die kraken, de knieën op de trap, de huid die anders aanvoelt. En diep vanbinnen die stille angst dat dit het begin is en dat het zich alleen maar gaat stapelen.

Lees goed wat ik nu zeg.

Dat is geen “ouder worden”.

Dat is de overlevingsstand die aan de buitenkant zichtbaar wordt. En die angst, dat het alleen maar erger wordt, klopt.

Zolang de stand niet omgaat.

En luister: het lag niet aan jou.

Het is niet je wilskracht, want wilskracht is zélf een overlevingsfunctie, dáárom hield geen enkel dieet stand.

Het zijn niet je genen, want je genen zijn niet je lot.

En het is niet te laat, want je lichaam is zelfherstellend totdat je sterft.

Het lag aan de aanpak.

En aan één ding dat niemand je vertelde.

Dit is het ene inzicht waar alles om draait.

Je veroudert niet door de jaren. Je veroudert door de stand waarin je lichaam vastzit.

Niet de kalender maakt je oud.

De overlevingsstand maakt je oud.

En een stand is geen levenslot. Een stand kun je omzetten.

Dat betekent dat alles wat je tot nu toe over jezelf geloofde niet klopt.

Dat je “nou eenmaal zo bent”. Dat het “in de familie zit”. Dat je “gewoon ouder wordt”.

Het is geen van alle waar.

Er staat alleen een soort “schakelaar” verkeerd. En schakelaars kun je omzetten.

Dit is géén dieet. Dit is je mogelijkheid om de “verjonging-schakelaar” om te zetten.

Ik ga je laten zien wat je praktisch gezien kunt doen dat je lichaam van binnen in de “verjonging-stand” zet. En het is écht veel gemakkelijker dan je denkt. Ik doe het terwijl ik 2 bedrijven leid, 3 kinderen heb, en op een landgoed woon met moestuin en voedselbos (dat nogal wat onderhoud vraagt ;)).

Eerst moet ik heel duidelijk zijn, want dit is het verschil tussen alles wat je eerder probeerde en wat ik je nu geef.

Elk dieet, elk goed voornemen, elke maand vol discipline: die werken allemaal bínnen de overlevingsstand.

Ze vragen wilskracht van een lichaam dat in de vechtstand staat. Daarom stortten ze allemaal in. Niet omdat jij faalde. Omdat je aan de verkeerde knop draaide.

Wat ik je geef is geen betere versie van dat. Het is iets compleet anders. Het is de schakelaar zelf.

De ene stand omzetten naar de andere.

Je lichaam uit overleven halen en in herstel-en-verjonging zetten. En zodra die stand omgaat, gebeurt er iets bijzonders. Dan komt de energie terug. Dan komt de rust terug. Dan komt de balans terug. Niet met wondermiddelen of injecties.

Met de natuurlijke staat waarin je lichaam zichzelf op orde brengt, precies zoals het al die tijd wilde.

Je lichaam is namelijk een zelfherstellend wonder.

Elke seconde streeft het ernaar heel te zijn.

Het enige wat het van jou nodig heeft, is dat je de voorwaarden schept en de schakelaar omzet.

Maak kennis met het Rejuvenation Protocol.

Het Rejuvenation Protocol is de methode die ik voor mezelf bouwde toen ik onderuit ging, en die ik daarna in meer dan tien jaar heb getest en verfijnd.

Eerst op mezelf.

Daarna met meer dan 15.000 mensen die bij Bioprofiel een gezondheidstest deden.

En daarna in besloten, live begeleide groepen die deze reis van honderd dagen samen aflegden.

Het is geen dieet en geen lijstje regels.

Het is de complete manier om de schakelaar om te zetten en om te blijven zetten.

Opgebouwd rond de vier hefbomen die je lichaam in of uit de overlevingsstand houden.

Ik noem ze “The Core 4 of Rejuvenation” (klinkt nou eenmaal mooier in het Engels ;)).

De Core 4:

• Breng je hoofd tot rust. Zonder rust geen herstel. Dit is de hefboom die je zenuwstelsel uit de vechtstand haalt.
• Voed je cellen. Wat je eet, wanneer je eet, en hoe je lichaam het gebruikt. Van piek en dal naar stabiel.
• Prikkel je lichaam bewust. Beweging, kou, warmte, ademhaling. Comfort veroudert je. Een beetje bewuste uitdaging maakt je juist sterker en jónger.
• Leef met betekenis. Een leven met een helder doel is een van de allergrootste factoren voor een lang en gezond leven. En het haalt precies die stille onrust weg die je in de overlevingsstand houdt.

En daaronder ligt de Slaap-module, want slaap is de basis van alles.

Die vier hefbomen zet je niet in één dag om.

Daarom is het protocol een reis van honderd dagen, in vijf fasen:

Het allerbelangrijkste verschil met het boek: we doen dit samen. Met mij, m’n team, en onze Community.

Je loopt deze honderd dagen samen met een groep die op hetzelfde moment dezelfde intentie heeft.

Mijn team experts zijn beschikbaar.

En ik neem je – virtueel – mee door het traject.

Dát is het deel dat een boek nooit kan geven.

Dat is waarom het deze keer wel werkt.

Waar je over honderd dagen staat.

Stel je even voor.

Over drie weken slaap je dieper dan je in jaren hebt gedaan, omdat je hoofd voor het eerst echt tot rust is gekomen.

Rond dag vijftig voel je energie die je dacht kwijt te zijn.

Op dag honderd kijk je in de spiegel naar iemand die niet ouder is geworden in die honderd dagen, maar jónger.

Niet als gevoel. In hoe je lichaam zich gedraagt, hoe je herstelt, hoe je eruitziet.

Precies wat mijn eigen celtest liet zien.

Dat is geen loze belofte.

Dat is wat er gebeurt zodra de schakelaar omgaat.

Dit is niet alleen mijn verhaal.

Ik heb vijftien boeken geschreven, waaronder twee nummer 1 bestsellers.

Meer dan 600.000 Nederlanders lazen een van mijn boeken, volgden een programma of gebruikten een van mijn producten.

Ik heb mijn eigen telomeren twee keer laten meten en zag mijn cellen jónger worden.

En ik heb dit protocol met meer dan 15.000 mensen mogen aanscherpen.

Maar het gaat niet om mij. Dit is wat mensen die deze honderd dagen samen liepen, op de laatste dag zeiden. Namen verschijnen met hun toestemming.