Home › Biomarkers › Onverzadigde ijzerbindingscapaciteit
In een groot onderzoek in de eerstelijnszorg hadden 209 deelnemers een erfelijke aanleg voor te veel ijzer, zonder dat dit al bekend was. Bij 58 van hen (28%) lag de onverzadigde ijzerbindingscapaciteit bij minstens een van de twee metingen boven het afkappunt. De test zou hen dan hebben gemist.[1]
Op deze pagina lees je wat onverzadigde ijzerbindingscapaciteit is, wat de richtlijnen zeggen over een te lage of te hoge waarde, wat je waarde beinvloedt en welke waarden je er het beste naast legt.
Ook wel: UIBC, onverzadigde ijzerbindende capaciteit. Bij het lab: n.v.t..
Onverzadigde ijzerbindingscapaciteit is een bloedwaarde die wordt gebruikt bij het zoeken naar te veel ijzer in het lichaam. Ze werkt ongeveer even goed als transferrineverzadiging, tegen lagere kosten.[1]
De naam beschrijft wat er gemeten wordt: hoeveel ruimte er in je bloed nog over is om ijzer te binden.
In het onderzoek van Adams en collega's werd de waarde gemeten naast transferrineverzadiging, ferritine en erfelijk onderzoek naar de C282Y- en H63D-varianten van het HFE-gen.[1]
Transferrineverzadiging geldt als de meest gebruikte eerste test voor een erfelijke aandoening waarbij het lichaam te veel ijzer opslaat. Onverzadigde ijzerbindingscapaciteit doet het vergelijkbaar, tegen lagere kosten.[1]
Beide waarden schommelen wel binnen dezelfde persoon. Bij de gebruikte afkappunten zou onverzadigde ijzerbindingscapaciteit 28% van de mensen met deze erfelijke aanleg hebben gemist. Bij transferrineverzadiging was dat 33%.[1]
De onderzoekers concluderen dat die schommeling de waarde minder geschikt maakt als eerste test om mensen met deze erfelijke aanleg te vinden.[1]
| Waarde | Kan wijzen op | Voor wie |
|---|---|---|
| 150 micromol/L of lager[1] | Gold in het onderzoek als signaal voor mogelijk te veel ijzer | Vrouwen |
| 125 micromol/L of lager[1] | Gold in het onderzoek als signaal voor mogelijk te veel ijzer | Mannen |
| Boven 150 micromol/L[1] | Geen signaal in het onderzoek; mensen met een erfelijke aanleg konden zo worden gemist | Vrouwen |
| Boven 125 micromol/L[1] | Geen signaal in het onderzoek; mensen met een erfelijke aanleg konden zo worden gemist | Mannen |
Afkappunten uit Adams et al. (2007), een onderzoek naar te veel ijzer onder deelnemers in de eerstelijnszorg.[1]
Een waarde boven het afkappunt gold in het onderzoek niet als signaal voor te veel ijzer. Toch had een deel van de mensen met een erfelijke aanleg bij een van de metingen zo'n waarde: 58 van de 209 (28%) zouden daardoor zijn gemist.[1]
Een waarde op of onder het afkappunt, 150 micromol/L voor vrouwen en 125 micromol/L voor mannen, kan wijzen op te veel ijzer in het lichaam. Zo werd de waarde in het onderzoek gebruikt om deelnemers op te sporen.[1]
BioProfile werkt aan eigen zones per waarde, van risico tot optimaal. Een arts beoordeelt die zones voordat ze in je uitslag verschijnen.
Bij een tweede meting, enkele maanden na de eerste, kan dezelfde persoon een andere waarde hebben. In het onderzoek was die schommeling groot genoeg om 28% van de mensen met een erfelijke aanleg te missen.[1]
In het onderzoek gaf een nuchtere bloedafname geen voordeel boven een gewone bloedafname.[1]
Het onderzoek gebruikte voor vrouwen een ander afkappunt dan voor mannen: 150 micromol/L voor vrouwen en 125 micromol/L voor mannen.[1]
Onverzadigde ijzerbindingscapaciteit zit in alle vijf de pakketten, van BioProfile 31 tot BioProfile 150.[2]
De BioProfile-redactie schreef deze pagina op 22 oktober 2026 uit de bronnen hieronder, die we op 22 oktober 2026 hebben gelezen. Elk getal op deze pagina staat in een van die bronnen, met het nummer van die bron erbij. Een deskundige controleert deze pagina nog; na die controle staan de naam van die deskundige en de datum van de controle bovenaan. Deze pagina geeft uitleg en geen diagnose. Bespreek een afwijkende waarde met je huisarts.
