Home › Biomarkers › Kwik
Sommige groepen eten vooral vis die ze zelf vangen. Daar had naar schatting 1,5 tot 17 op de 1000 kinderen gevolgen voor het denken en leren. Die kwamen door het eten van vis met kwik.[1]
Op deze pagina lees je wat kwik is, wat de richtlijnen zeggen over een te lage of te hoge waarde, wat je waarde beinvloedt en welke waarden je er het beste naast legt.
Ook wel: Hg, kwikgehalte. Bij het lab: HGE.
Kwik zit van nature in de aardkorst. Het komt vrij door vulkanen en door verwering van gesteente. Toch komt het meeste kwik vrij door mensen: door het stoken van kolen, door industrie, door afvalverbranding en door mijnbouw.[1]
Kwik heeft verschillende vormen. Er is metallisch kwik, anorganisch kwik en organisch kwik, zoals methylkwik en ethylkwik. Elke vorm werkt op een eigen manier schadelijk.[1]
Kwik hoort bij de zware metalen. Die zijn bijna overal. Daarom is het normaal dat je er wat van in je lichaam hebt.[2]
Ook kleine hoeveelheden kwik kunnen ernstige gezondheidsproblemen geven. Kwik kan schadelijk zijn voor je zenuwstelsel, je spijsvertering en je afweer. Het kan ook je longen, nieren, huid en ogen raken.[1]
De WHO rekent kwik tot de tien chemische stoffen die de grootste zorg geven voor de volksgezondheid.[1]
Kwik is vooral een gevaar voor een kind dat nog in de baarmoeder groeit en voor een jong kind. Methylkwik dat het ongeboren kind bereikt, is gevaarlijk voor dat kind.[1]
Te veel zware metalen kan klachten geven. Denk aan misselijkheid, braken, buikpijn, diarree, tintelingen in handen en voeten, kortademigheid, koude rillingen en spierzwakte. Ook geheugenverlies, een verandering in gedrag of een probleem met het tempo of ritme van je hartslag zijn mogelijk.[2]
Het lab (Labplusarts) gebruikt voor kwik een referentiewaarde van 0 tot 10 nmol/l. Een waarde tussen de grenzen noemt het lab normaal.[3]
| Waarde | Wat het kan betekenen | Voor wie |
|---|---|---|
| 0 tot 10 nmol/l[3] | Het lab noemt dit normaal | Het lab noemt geen aparte groep |
Bron: Labplusarts, referentiewaarde voor kwik (HGE), lijst van 24 september 2026.[3]
Een te hoge kwikwaarde kan wijzen op meer contact met kwik, bijvoorbeeld via vis, via je werk of via bepaalde medicijnen. Te veel zware metalen in je lichaam kan levensgevaarlijk zijn. Een arts beoordeelt je uitslag altijd samen met je klachten en met wat je mogelijk hebt binnengekregen.[2]
BioProfile werkt aan eigen zones per waarde, van risico tot optimaal. Een arts beoordeelt die zones voordat ze in je uitslag verschijnen.
Je krijgt kwik vooral binnen als methylkwik, via vis en schaaldieren. Grote roofvissen bevatten vaker veel kwik, omdat ze veel kleinere vissen eten.[1, 2]
Je kunt kwikdamp inademen bij industriële processen. Werk je jarenlang in lucht met 20 μg/m3 metallisch kwik of meer? Dan kunnen milde tekenen van effecten op het zenuwstelsel ontstaan. Werk je met zware metalen, dan kan je werkgever regelmatig een test vragen.[1, 2]
Kwik zit in batterijen, thermometers, schakelaars, sommige lampen, tandvullingen van amalgaam, huidbleekmiddelen en andere cosmetica. Huidbleekmiddelen met kwik zijn in veel landen verboden. Ook via de huid kun je kwik opnemen, bijvoorbeeld uit bepaalde geïmporteerde medicijnen met veel kwik.[1, 2]
Sommige vaccins bevatten een heel kleine hoeveelheid ethylkwik als conserveermiddel. Je lichaam breekt ethylkwik snel af en het stapelt zich niet op. Volgens de WHO is er geen bewijs dat deze hoeveelheid een gezondheidsrisico geeft.[1]
Kwik zit in BioProfile 150. Kwik zit ook in de losse test BioProfile Zware metalen.[4]
De BioProfile-redactie schreef deze pagina op 5 oktober 2026 uit de bronnen hieronder, die we op 5 oktober 2026 hebben gelezen. Elk getal op deze pagina staat in een van die bronnen, met het nummer van die bron erbij. Een deskundige controleert deze pagina nog; na die controle staan de naam van die deskundige en de datum van de controle bovenaan. Deze pagina geeft uitleg en geen diagnose. Bespreek een afwijkende waarde met je huisarts.
