Home › Biomarkers › Lood
Heb je een loodwaarde in je bloed van 5 µg/dL of hoger? Dan adviseert de WHO om uit te zoeken waar het lood vandaan komt en de blootstelling te stoppen.[1]
Op deze pagina lees je wat lood is, wat de richtlijnen zeggen over een te lage of te hoge waarde, wat je waarde beinvloedt en welke waarden je er het beste naast legt.
Ook wel: bloedlood, loodgehalte in bloed. Bij het lab: PBE.
Lood is een giftig metaal dat van nature in de aardkorst zit. Mensen gebruiken het al lang en op grote schaal. Het zit onder meer in accu's, verf, soldeer, glas in lood, kristalglas, glazuur op aardewerk, sieraden, speelgoed en sommige traditionele cosmetica en middelen.[1]
Komt lood in je lichaam, dan gaat het naar organen zoals je hersenen, nieren, lever en botten. Het wordt opgeslagen in je botten en tanden. Hoeveel lood je binnenkrijgt, meet je via de hoeveelheid lood in je bloed.[1]
Zware metalen zitten bijna overal om je heen. Daarom is het normaal dat je er wat van in je lichaam hebt. Wordt die hoeveelheid te hoog, dan kan dat schadelijk zijn. Een test op zware metalen gebeurt meestal met bloed of urine.[2]
Jonge kinderen zijn extra gevoelig voor lood. Ze kunnen 4 tot 5 keer zoveel lood opnemen als volwassenen uit dezelfde hoeveelheid. Lood kan de ontwikkeling van hun hersenen blijvend raken, met gevolgen voor aandacht, gedrag en leren.[1]
Ook bij volwassenen kan lood op lange termijn schade doen. Het verhoogt de kans op een hoge bloeddruk, problemen met hart en bloedvaten en schade aan de nieren.[1]
Verwacht je een kind, dan kan lood uit je botten vrijkomen in je bloed en je ongeboren kind bereiken. Lood in die periode kan de groei van het ongeboren kind remmen en kan leiden tot een te vroege geboorte.[1]
Wereldwijd werden in 2023 meer dan 3,5 miljoen sterfgevallen toegeschreven aan blootstelling aan lood, vooral door effecten op hart en bloedvaten.[1]
Het lab hanteert voor lood een referentiewaarde van 0 tot 0,483 umol/l. Een waarde tussen die grenzen noemt het lab normaal.[3]
| Waarde in bloed | Wat het kan betekenen | Voor wie |
|---|---|---|
| Elke waarde[1] | Er is geen bekende veilige concentratie lood in bloed | Iedereen |
| Vanaf 3,5 µg/dL[1] | Kan samenhangen met minder intelligentie, gedragsproblemen en leerproblemen | Kinderen |
| 5 µg/dL of hoger[1] | Advies: zoek de bron van het lood op en stop de blootstelling | Iedereen |
Bron: WHO, factsheet over loodvergiftiging. De WHO gebruikt µg/dL, een andere eenheid dan het lab.[1]
Een hoge waarde kan wijzen op blootstelling aan lood, bijvoorbeeld via je werk, stof, grond, water of voedsel. Bij 5 µg/dL of hoger adviseert de WHO om uit te zoeken waar het lood vandaan komt en de blootstelling te stoppen. Een arts bekijkt je uitslag samen met je klachten en hoe je met lood in aanraking kunt zijn gekomen.[1, 2]
BioProfile werkt aan eigen zones per waarde, van risico tot optimaal. Een arts beoordeelt die zones voordat ze in je uitslag verschijnen.
Werk je in de bouw, bij een accufabriek, als loodgieter of met glas in lood, bestrijdingsmiddelen of het bekleden van metaal? Dan is je kans op blootstelling groter. Ook smelten, recyclen en het afbranden van loodhoudende verf kunnen loodstof in de lucht brengen. Je werkgever kan dan regelmatig testen vragen.[2, 1]
Lood kan in je drinkwater komen via loden leidingen, soldeer en koppelingen in oudere gebouwen. Je kunt het ook binnenkrijgen via verontreinigd stof, grond of voedsel.[2, 1]
Lood zit in sommige verf, glazuur op aardewerk, sieraden, speelgoed en traditionele cosmetica en middelen. Kom je vaak in aanraking met spullen met veel lood, zoals speelgoed met loodverf, dan kan lood ook via je huid binnenkomen.[1, 2]
Verwacht je een kind, dan kan lood dat in je botten zit weer in je bloed komen. Kinderen die te weinig voedingsstoffen krijgen, vooral calcium of ijzer, nemen meer lood op.[1]
Lood zit in BioProfile 150. Lood zit ook in de losse test BioProfile Zware metalen.[4]
De BioProfile-redactie schreef deze pagina op 5 oktober 2026 uit de bronnen hieronder, die we op 5 oktober 2026 hebben gelezen. Elk getal op deze pagina staat in een van die bronnen, met het nummer van die bron erbij. Een deskundige controleert deze pagina nog; na die controle staan de naam van die deskundige en de datum van de controle bovenaan. Deze pagina geeft uitleg en geen diagnose. Bespreek een afwijkende waarde met je huisarts.
