Home › Biomarkers › Vitamine B12
In een groot Deens onderzoek gold een vitamine B12-waarde van 200 tot 600 pmol/l als het referentiebereik voor de bevolking.[1]
Op deze pagina lees je wat vitamine B12 is, wat de richtlijnen zeggen over een te lage of te hoge waarde, wat je waarde beinvloedt en welke waarden je er het beste naast legt.
Ook wel: cobalamine. Bij het lab: VB12.
Vitamine B12 is een vitamine die je lichaam nodig heeft om rode bloedcellen te maken. Rode bloedcellen vervoeren zuurstof door je bloed. Vitamine B12 is ook belangrijk voor een goede werking van je zenuwstelsel. Je krijgt het binnen via dierlijke producten, zoals melk, vlees, vis en eieren.[2, 3]
Je lichaam slaat vitamine B12 op als reservevoorraad, vooral in de lever. Een tekort kan leiden tot een vorm van bloedarmoede, waardoor je je bijvoorbeeld moe of duizelig kunt voelen. Een tekort kan ook gevolgen hebben voor je zenuwen, zoals tintelingen in je vingers. Omdat je lichaam eerst de voorraad opmaakt, merk je een tekort vaak pas na enkele maanden of zelfs een jaar.[2, 3]
Het lab meet vitamine B12 in je bloed. Zo'n meting in het bloed kan laten zien of je te weinig vitamine B12 hebt. Volgens onderzoek is te weinig vitamine B12 vaak te zien bij mensen die weinig dierlijke producten eten. Een lage waarde kan dus wijzen op een tekort.[2, 3]
Vitamine B12 is de enige wateroplosbare vitamine die je lichaam als voorraad bewaart. Het gaat om zo'n 2 tot 5 milligram. Mede daardoor is een tekort zeldzaam.[2]
Lange tijd lag de aandacht vooral op duidelijke klachten door een tekort. Volgens een overzicht van experts is er nu meer oog voor een te lage status in groepen die weinig dierlijke producten eten. Die is met een bloedwaarde te zien. Welke gevolgen zo'n te lage status heeft, moet nog worden uitgezocht.[3]
Volgens het Voedingscentrum hebben volwassenen van 18 jaar en ouder 2,8 microgram vitamine B12 per dag nodig. Als je zwanger bent, is dat 3,3 microgram. Krijg je iets minder binnen, dan heb je niet direct een tekort. Voor de meeste mensen ligt de aanbeveling namelijk hoger dan wat ze nodig hebben.[2]
Labplusarts, het lab waarmee BioProfile werkt, hanteert voor vitamine B12 een referentiewaarde van 148 tot 584 pmol/l. Een waarde tussen deze grenzen noemt het lab normaal.[4]
| Waarde | Wat het kan betekenen | Voor wie |
|---|---|---|
| 200 tot 600 pmol/l[1] | Het referentiebereik voor de bevolking, in het onderzoek gebruikt als vergelijking | De bevolking, als referentie in het onderzoek |
| 601 tot 800 pmol/l[1] | Hoger dan het referentiebereik; in deze groep was de kans op een bloedstolsel in een ader groter | Mensen met een ernstige aandoening, gemeten voordat die werd vastgesteld |
| Boven 800 pmol/l[1] | Hoger dan het referentiebereik; ook in deze groep was de kans op een bloedstolsel in een ader groter | Mensen met een ernstige aandoening, gemeten voordat die werd vastgesteld |
Bron: Arendt en collega's, Thrombosis Research. Een Deens bevolkingsonderzoek bij mensen met een ernstige aandoening, bij wie vitamine B12 werd gemeten voordat die aandoening werd vastgesteld. Deze grenzen gelden voor dat onderzoek.[1]
Een te lage waarde kan wijzen op een tekort. Volgens het Voedingscentrum leidt een tekort tot een vorm van bloedarmoede die macrocytaire anemie heet. Daardoor kun je naast moeheid en duizeligheid ook last hebben van hartkloppingen of oorsuizen. Een tekort kan ook geheugenverlies, problemen met je coördinatie en spierzwakte in je benen geven.[2]
Volgens een Deens onderzoek kan een hoge waarde in het bloed wijzen op een verborgen ernstige aandoening. In dat onderzoek hadden mensen met een hogere waarde ook een grotere kans op een bloedstolsel in een ader. Wat dit in de praktijk betekent, moet volgens de onderzoekers nog verder worden onderzocht.[1]
BioProfile werkt aan eigen zones per waarde, van risico tot optimaal. Een arts beoordeelt die zones voordat ze in je uitslag verschijnen.
Vitamine B12 zit vrijwel alleen in dierlijke producten, omdat bacteriën in het maag-darmkanaal van dieren het maken. Een bereid stukje zalm van 100 gram bevat 4,0 microgram, een ei van 50 gram 0,8 microgram. Gedroogd zeewier en algen bevatten ook vitamine B12, maar vooral een vorm die niet actief is en die je lichaam niet goed opneemt.[2]
Als je geen dierlijke producten eet, kan een tekort ontstaan. Volgens een overzicht van experts komen duidelijke klachten door een tekort vooral door een bepaalde vorm van bloedarmoede of door een strikt vegetarisch eetpatroon. Voor veganisten adviseert het Voedingscentrum producten waaraan vitamine B12 is toegevoegd, en daarnaast een supplement.[2, 3]
In je eten zit vitamine B12 vast aan een eiwit. Maagzuur maakt het daarvan los. In de dunne darm bindt het aan een ander eiwit uit de maag, Intrinsic Factor. Die koppeling is nodig om het op te nemen. Je lichaam neemt waarschijnlijk zo'n 40 tot 50% op van de vitamine B12 die je binnenkrijgt.[2]
Veel mensen hebben volgens het Voedingscentrum geen supplement met vitamine B12 nodig; het levert geen extra gezondheidsvoordeel op. Wil je er toch een gebruiken, dan is het advies voor volwassenen niet meer dan 2,8 microgram per dag via een supplement. Neem je alle vitamine B12 op hetzelfde moment, dan neemt je lichaam het minder efficiënt op.[2]
Vitamine B12 zit in BioProfile 121 en 150.[5]
De BioProfile-redactie schreef deze pagina op 2 oktober 2026 uit de bronnen hieronder, die we op 2 oktober 2026 hebben gelezen. Elk getal op deze pagina staat in een van die bronnen, met het nummer van die bron erbij. Een deskundige controleert deze pagina nog; na die controle staan de naam van die deskundige en de datum van de controle bovenaan. Deze pagina geeft uitleg en geen diagnose. Bespreek een afwijkende waarde met je huisarts.
